Na een vakantieperiode moet er natuurlijk weer gewerkt worden. Ook Gerard moet aan de slag. In zijn werkkamer neemt hij nog snel even de agendapunten voor de werkbespreking door. Lastig, dat het afdelingshoofd zich nu net vandaag ziek heeft gemeld en hij daarom de vergadering moet voorzitten. Het is toch al zo druk. Vanmiddag komt ingenieur De Groot een rapport ophalen dat ze eerst nog moeten afmaken. Ook andere lopende zaken dienen geregeld worden. Hij zucht diep. Gelukkig nog maar een paar jaar, als er tenminste iets van een pensioenvoorziening blijft. Hij strijkt door zijn nog volle, maar inmiddels lichtgrijs geworden haardos. Misschien kan hij collega Henk vragen aan dat rapport te werken.
Net voor hij de telefoon wil pakken, klinkt de stem van de secretaresse over de omroepinstallatie: “Er is koffie met… werkbespreking.”
Van schrik stoot Gerard de halflege koffiebeker op zijn bureau om, waarna de inhoud gretig bezit neemt van de klaar liggende vergaderstukken. Door een poging om te redden wat er te redden valt blijft ook nog eens zijn strak geperste, donkerblauwe pantalon tussen de bureaulade zitten.
Weinig van zijn vijftien collega’s van het Technisch Advies Bureau Steenwijk merken even later dat hun chef interne zaken misschien wat meer gespannen is dan gewoonlijk. Vakkundig loodst hij hen door de agenda en weet hij de benodigde werkafspraken tot stand te brengen.
Bij de rondvraag brengt René de jaarlijkse excursie ter sprake. “Zoals afgesproken heb ik een programma opgesteld. ‘s Morgens kunnen we rondgeleid worden door een woningbouwproject in Maarssenbroek. Voor de lunch heb ik een locatie aan de Maarsseveense plassen op het oog. Daarna een bezoek aan kasteel De Haar in Haarzuilens, dacht ik, en voor de borrel en het diner heb ik een aardig adresje aan een gracht in Utrecht.”
“Maar we zijn toch al eens in Maarssenbroek geweest?” informeert Leny, afdeling tekstverwerking.
“Dat is al weer vier jaar geleden en het ging toen om een heel ander project,” reageert Tyco, bouwkundig tekenaar.
Gerard laat de discussie even doorgaan en vraagt dan: “Heb je ook al een datum in gedachten René?”
“Ik stel voor vrijdag 16 mei.”
Agenda’s worden getrokken en er verschijnen bedenkelijke gezichten.
“Kan het niet op donderdag 15 mei, want ik werk nooit op vrijdag.”
“Mij komt een week eerder beter uit.”
“Nee, dan heb ik al een afspraak.”
Nog meer reacties volgen. Het lukt niet een v iedereen geschikte datum te vinden. Uiteindelijk beslist Gerard: “Er is altijd wel iemand die niet kan, maar we moeten iets afspreken. Laten we daarom toch 16 mei aanhouden.”
Daarmee is de zaak gesust en gaan ze aan het werk.
Terwijl Gerard de weekstaten aan het controleren is, waarop alle medewerkers hun urenverantwoording van de vorige week hebben genoteerd, buigt Henk zich over het rapport voor meneer De Groot. Het betreft een haalbaarheidsonderzoek voor een nieuw winkelcentrum met verschillende varianten en moet in vijftienvoud geleverd worden.
Al vrij snel constateert Henk dat de onderbouwing van het concept-rapport gebrekkig is en de beschikbare informatie onvolledig. Hij loopt naar Gerard en vraagt: “Hoe laat komt Simon de Groot vanmiddag?”
“Ik heb om vier uur afgesproken.”
“Dat rapport is namelijk best veel werk. De tekst moet aangepast worden en er zijn ook nog toelichtende kaartjes nodig. Ik ben bang dat het niet helemaal af komt.”
Gerard zucht nog maar eens diep. “Ik dacht dat het wel meeviel. Kan Tyco die kaartjes niet tekenen? En misschien kun je Karin inschakelen om de tekst te corrigeren. Dan verzorg ik zelf de bijlagen wel.”
Aquarel Ans Sanner. Voor meer van haar werk, zie: http://ans.joopsanner.nl
Naarmate de dag vordert heeft Gerard het halve personeel gemobiliseerd om een bijdrage te leveren aan het inmiddels beruchte rapport. Andere werkzaamheden worden aan de kant geschoven en Leny heeft haar vrije middag opgegeven. Tot overmaat van ramp krijgt de kopieermachine een storing wanneer de eerste hoofdstukken vermenigvuldigd worden. Zwetend achter zijn bureau, met zijn colbert op de stoelleuning, stropdas los getrokken en de mouwen van z’n overhemd opgerold, gaat Gerard aan het bellen. Het kopieerwerk kan worden uitbesteed aan een reprobedrijf.
Maar een volgend probleem dient zich al weer aan: waar is het origineel van de brief van de Kamer van Koophandel? Die moet ook in het rapport worden opgenomen. René wordt ingeschakeld en vindt na lang zoeken de bewuste brief bij de spullen van een andere opdrachtgever.
Uiteindelijk kan Tyco tegen half vier de laatste stukken naar het reprobedrijf brengen. “Nog een klein uurtje en dan is alles ingebonden,” meldt hij.
“O, dat is nog wel te doen,” zucht Gerard, deze keer van opluchting.
Om vijf voor vier gaat de telefoon. “Ene mevrouw Verweij voor je, onder lijn twee,” geeft Leny door aan Gerard, die op dat moment net z’n stropdas recht schuift. Hij drukt op het betreffende knopje en meldt zich.
“Goedemiddag, met de secretaresse van meneer De Groot,” hoort hij zeggen. “Helaas is meneer De Groot verhinderd om naar u toe te komen. Ik moest u doorgeven dat er wat wijzigingen komen met betrekking tot het winkelcentrum waar uw bureau mee bezig is; de gevraagde rapporten kunnen daarom nog wel een week wachten.”
Een verhaal uit: ‘Doorloper’, zie: http://bit.ly/bf79kO
Werk ze,
Joop
